naar het vorige bericht

naar de inhoudsopgave

naar het volgende bericht

 

 

Kudelstaart, 10 oktober 2020

 

 

Aankomst in Kudelstaart, de winterlocatie 2020 / 21

 

 

 

 

Beste vrienden

Na een afwisselend vaarseizoen 2020 zijn we aangekomen in Kudelstaart, onze winterlocatie 2020/21. Sommige lezers van onze rapporten herinneren zich misschien: we overwinteren in dezelfde haven die we 10 jaar geleden aandeden nadat we de boot hadden overgenomen en waar we de winters 2010/11 en 2011/12 hebben doorgebracht. Geografisch gezien sluit dit een cirkel van reizen door bevaarbare Europese landen af. Maar het is niet het einde van onze ontdekkingsreis, hoewel we al nadenken over hoe het in de nabije toekomst zou kunnen gaan.

Maar eerst terug naar onze ervaringen in de zomer van 2020. We prijzen ons gelukkig dat we, ondanks de Corona-maatregelen in Nederland, geen beperkingen op ons bewegingsvrijheid op het water en op het land hebben moeten doorstaan. De meest ingenieuze zin in de Nederlandse beschermingsmaatregelen is: "Een frisse neus halen mag." Wandelen, hiken, fietsen zonder een limiet van kilometers of tijd was daarom ons dagelijkse levenselixer. Ook was de pleziervaart niet beperkt. Alleen de toilet- en douchefaciliteiten in de havens waren gesloten. Met volledig sanitaire installatie aan boord was dat voor ons geen probleem. De veel strengere beperkingen of belemmeringen in de omringende landen Frankrijk, BelgiŽ en Duitsland bevorderden ons besluit om deze zomer en de daaropvolgende winter in Nederlandse wateren door te brengen. Onze tour van dit jaar wordt hieronder getoond.

 
 

Heerlijke ervaringen op vaart

Meteen nadat we afscheid hadden genomen van jachthaven Twellegea in Amsterdam-Noord, wachtte ons de oversteek over het IJ en de oostelijke passage door de stad Amsterdam. De vriendelijke woorden van een tai chi turnster 's ochtends bij de Rapenburgsluis vergezelden ons op onze tocht zuidwaarts over de Amstel. Heel wat plaatsen kwamen ons bekend voor van eerdere fietstochten of wandelingen, tot aan Uithorn en de Tolhuissluis ten oosten van Kudelstaart..

Oude herinneringen kwamen weer tevoorschijn toen we de stadshaven van Gouda binnenvoeren of over de Noord op de Wijnhaven van Dordrecht aansturden. Rivier en kanaal wisselden elkaar af, maar boden altijd een luxueus brede vaargeul, waardoor ook grote vracht- of passagiersschepen konden ontmoet worden zonder te vertragen..

 
 

Spontane ontmoetingen

Met het schip onderweg te zijn biedt altijd de mogelijkheid voor verrassende ontmoetingen.

 
 

Toen we bij 's Hertogenbosch in het Maximakanal wachtten dat de Empel-sluis zou open gaan, verschenen ineens Renť en Toos zwaaiend op hun fietsen. Ze hebben elf jaar geleden de binnenkant van ons schip ingebouwd en daarnaa aan ons verkocht. Puur plezier om ze weer te zien en een kort gesprek over de reling te doen tot de sluis zijn deuren opende en we verder voeren. Net als bij toeval kwamen ze weer langs in september in Haarlem en stoppten voor een koffie op ons scheepsterras.

 
 

Op het marktplein van Maasbracht stond een auto met een kenteken van Bern, wat meteen onze nieuwsgierigheid prikte. We hoefden niet lang te wachten toen de eigenaren met hun boodschappen terugkwamen. We spraken ze aan en werden gewaar dat Ulrich en Hedwig een paar dagen met hun schip in de jachthaven Van der Laan in Maasbracht lagen. Het bleef natuurlijk niet bij deze ontmoeting. Een gezellige borrel aan boord van ons schip volgde en het bleek dat we ze al lang kennen, want zij hadden onder de naam "Ueli dr Beck" een bakkerij in Zollikofen, waar wij destijds regelmatig ons brood gingen halen.

 

 

Tot grote verrassing van Heinz kwamen op 22 juni voor zijn 70ste verjaardag Helga van Herenlaak en Rosmarie en Rinze Marten uit Haarlem naar ons schip, dat in de werfhaven van Tinnemans in Maasbracht klaar lag om door middel van een drijvend dok uit het water te worden gehesen. Culinaire hoogstandjes zoals vitello tonnato en een appeltaart uit de magische keuken van Bernadette verfraaiden het feest.

Op de werf in Maasbracht maakten we kennis met Catherine en Roland op hun nieuwe schip Caro. We spraken af om elkaar in juli in Maastricht weer te ontmoeten. Daar hebben we samen een aantal dagen beleefd, verlevendigd door vijf honden. Tijdens uitgebreide wandelingen en bij  gemeenschappelijke maaltijden aan boord van onze schepen stroomden talloze tips en hints, ervaringen en oplossingen heen en weer die verdere nautische reizen kunnen vereenvoudigen. In hun gezelschap vierden we ook 1 augustus, onze Zwitserse nationale feestdag - helemaal vrij van knallen en raketten, maar met culinair vuurwerk.

Aan de kade in de Piushafen in Tilburg kwamen Michel en Lelia langs. Ze waren geÔnteresseerd in ons schip. We nodigden ze uit voor een rondleiding en een drankje. In ruil daarvoor lieten ze ons een paar dagen later hun bed & breakfast-hotel zien. Omdat Lelia uit RoemeniŽ komt en een professionele kok is, serveerde ze ons als Roemeense specialiteit kleine koolrolletjes met wisselende vulling. Het zijn erg gevaarlijke lekkernijen omdat je altijd nog een andere lust. Tijdens de maaltijd vertelde Lelia ons veel over haar geboorteland RoemeniŽ. We moesten toegeven dat we behalve Dracula, Carpathians en Ceauescu zo weinig wisten van dit veelomvattend land. Helaas zijn er behalve de Donau nauwelijks bevaarbare wateren, zodat ons nautische voertuig daar niet bepaald een geschikt vervoermiddel is.

Zodra we in de haven "De Rotterdamsche Admiraliteit" hadden afgemeert, had Helga uit Herenlaak ons gelokaliseerd met behulp van de "MarineTraffic" app. Diezelfde avond stond ze met haar vriend Leo aan de rand van ons ligplaats. We spraken af om op de volgende dag samen te ontbijten en daarnaa met hun auto een excursie naar Hoek van Holland te maken, waar je de grote zeeschepen de haven van Rotterdam kunt zien binnenvaren. We hadden veel wind in de haren en waren blij om na een korte wandeling met  blote voeten over het strand een kleine lunch te nuttigen in het beschutte restaurant "Vis Paleis".

Op het schip "Soeticheyt" meerden Aad en Florence achter ons aan in de wijnhaven in Dordrecht. Ons schip Dagens 2 ernaast leek ineens klein. We hebben niet geaarzeld om hun vriendelijke uitnodiging aan te nemen, aan boord van hun schip te gaan en na de rondleiding te genieten van een royaal aperitief. Ze kwamen uit Hellevoetsluis, een voor ons totaal onbekende plek. Zo kon het niet blijven.

Daarom nodigden ze ons uit om daarheen een reis te maken en gasten te zijn in hun haven. Gezegd en gedaan.

Een paar dagen later werden we daar hartelijk ontvangen. Florence toverde een rijke en smakelijke maaltijd met Perzische specialiteiten voor ons op tafel en voerde ons met haar verhalen mee naar haar geboorteland in het Midden-Oosten, een wereld die we niet echt kennen of die we alleen ervaren als een karikatuur uit de media.

Als tegenhanger hiervan vertelde Aad ons over de historische marinebasis Hellevoetsluis en over de veranderingen in de waterlopen in dit gebied tot en met de dam, die vandaag het Haringvliet scheidt van de Noordzee en de balans van de watertoevoer van Rijn en Maas met het niveau van het getijdenwater regelt. De volgende dag hebben we met de fiets de stuwdam en de Goereese zeesluis bezocht. Als dank voor hun gastvrijheid nodigden we allebei uit aan boord van onze Dagens 2 voor een rijke, zeg maar typisch Zwitserse groentegratin met salades uit de keuken van Bernadette. De volgende ochtend namen we weer afscheid van deze gastvrije plek.

Druk werk op de scheepswerf

In juni stonden we ingeschreven in Maasbracht bij scheepswerf Tinnemans Floating Solutions.

Zoals gepland op 2 juni 2020 bouwde daar de firma Tom Logisch uit Kleinmachnow bij Berlijn de biologische kleine afvalwaterzuiveringsinstallatie "enteron50" in de boeg van ons schip. Sindsdien varen we schoon over het water en ons zogenaamde "zwarte water" verlaat ons schip schoongemaakt in zwemwaterkwaliteit. Hierdoor hoeven we onze reisplannen niet meer af te stemmen op waar we het dichtstbijzijnde werkende pompstation voor fecaal afvalwater kunnen vinden. Geen goedkope investering, maar wel een die merkbaar meer vrijheid, vaar- en ligplezier biedt. Sindsdien draait het systeem volledig automatisch en zonder storingen. Er worden geen chemicaliŽn gebruikt en het dagelijkse stroomverbruik is minder dan een gloeilamp van 50 watt, wat onze zonnecellen gemakkelijk kunnen doen.

Ons verblijf op de werf bij Tinnemans Floating Solutions hebben we benut voor een aantal extra onderhoudswerkzaamheden aan het schip en de motor. Aan het einde van de maand waren ze allemaal naar onze grootste tevredenheid uitgevoerd:

  • Periodiek onderhoud aan de motor
  • Beschermende verflaag op het onderwaterschip
  • Nieuwe toevoerklep voor koelwater
  • Controle van de speling van de schroefas
  • Nieuwe topbal van de vlaggenmast
  • Geforceerde ventilatie vanuit de motorruimte
  • Elektrische aandrijving voor bijboot
  • Reparatie van de buitenschakelaar voor de brandstofafsluiting
  • Controle van de AIS instellingen
  • Periodieke test van brandblussers en reddingsvesten.

Onderweg bezochten we vrienden van onze rondreis in 2011 / 12

In Maasbracht bezochten we Marie-Louise, die nog steeds de wolwinkel 't wolheukske runt aan het marktplein van Maasbracht en waar Bernadette zichzelf voorzag van genoeg bolletjes wol om Heinz een warme trui te breien voor de komende winter.

Leni en haar volwassene kleinzoon Lucien wonen in Maastricht. Ze kwamen aan boord van Dagens 2 voor koffie. Ze zagen nog eruit als toen we acht jaar geleden in de haven van 't Bassin waren. De volgende dag ontmoetten we elkaar in Hotel "Beez" aan de Boschstraat 104-106, waar Lucien werkt als allrounder voor systemtechniek en onderhoud en  's avonds ook als barman. De lunchsalade daar op het terras was een schot in de roos.

Ook havenmeester Nanni kwam in Maastricht met haar gelukkige ouders Jan en Paula aan boord voor een avondlunch. Net als 8 jaar geleden spraken we in een opwindende gedachtewisseling. We zouden de tijd vergeten hebben, als daar niet de schemeravond tot vertrek aanspoorde.

Na de verkoop van hun historische schip "Het Wapen van Arum", verhuisden Marijke en Jacq naar Weert in een huis direct aan het kanaal. Vanaf Panheel bij Maasbracht bezochten we ze op een dagtocht per schip en meerden rechtstreeks voor hun deur af. Na het vrolijke weerzien volgde een gezellige koffierondje op ons scheepsterras. Ook waren er Erich en Alexandra, die voor een paar dagen uit Zwitserland naar ons op bezoek waren gekomen.

Op een ochtend lag in Haarlem de motorzeiler Asmara aan de overkant van het Spaarne. Hij kwam ons bekend voor. Juist, het was Peter die hier een nacht was gestopt op de terugweg naar Leiden naar zijn noordelijke tocht via Helgoland en door Friesland. Na een korte sms-uitwisseling was hij al aan boord voor een kopje koffie en vertelde hij ons over zijn reiservaringen van de afgelopen 8 jaar. Er valt natuurlijk nog veel te vertellen. Daarom hebben we afgesproken om elkaar weer te zien tijdens ons winterverblijf in Kudelstaart.

Gasten die met ons meevoeren

In overeenstemming met de gedragsregels tegen Corona zijn we erin geslaagd om tijdens onze reizen blije gasten aan boord te hebben.

Tijdens ons verblijf in Panheel hebben Erich en Alexandra ons bezocht. Ze waren voor een paar vakantiedagen met de auto uit Zwitserland gekomen. Samen bezochten we het Hergť Museum in Brussel, voeren met ons schip naar Weert en terug, zochten planten en potten voor hun nieuwe appartement in het tuincentrum Leurs in Venlo en probeerden we de nieuw aangeschafte elektromotor voor de bijboot uit. Tussendoor vele interessante gesprekken, grappige spelletjes en het beproefde verwenprogramma uit de keuken van Bernadette.

Helga en haar vriend Leo voeren met ons van Maastricht naar Maasbracht. Ze hadden hun fietsen bij zich en konden 's avonds comfortabel naar huis fietsen naar het nabijgelegen Herenlaak. We hadden ze daar eind juni al bezocht tijdens een fietstocht en konden een rustige dag beleven met een uitgebreide lunch en een mooie wandeling in deze oase van rust midden in de natuur aan de niet-gekanaliseerde Maas.

Hannes bezocht ons in Tilburg en voer met ons mee in drie etappes door de Biesbosch en over Werkendam naar Dordrecht. Onderweg vierden we met Hannes op 18 augustus ons tienjarig bestaan op Dagens 2 .

Toen we de auto die hij in Tilburg had achtergelaten gingen ophalen, bezochten we samen twee geweldige musea. Het moderne museum voor hedendaagse kunst "De Pont" in een voormalige wolspinnerij en het textielmuseum in een omgebouwde, voormalige weverij. Twee must-see hoogtepunten van een bezoek aan Tilburg.

Vanuit Leiden voeren Rinze Marten en Rosmarie twee dagen met ons mee en waren blij om deze keer vanaf het water hun woonplaats Haarlem binnen te varen. Petrus had ons weer welwillend vergezeld en deze keer warme uren aan boord gegeven en van verre de Bavo kerktoren in Haarlem getoond.

Samen met hun genoten we van de rest van september met een gevarieerd programma van concerten, theater, museumbezoeken, spelletjes en maaltijden.

Een bijzondere nautische ervaring

In het gebied van de Maas- en Rijnmonding met hun verschillende dwarsverbindingen heeft het rivierwater zeeniveau bereikt en wordt het beÔnvloed door eb en vloed. Dit betekent dat de stroming in de rivier bij vloed landinwaarts stuwt en bij eb weer de zee in vloeid. Deze cyclus van iets meer dan 6 uren hebben we al meegemaakt op de Schelde tussen Antwerpen en Gent en op de Weser in Bremen. Ook in Hamburg schommelt de Elbe op en neer. We kunnen deze beweging in ons eigen voordeel gebruiken en op vaart brandstof besparen. Maar wil je echter in dit gebied afmeren en aanleggen, dan is een drijvend steiger praktisch. Deze stijgt en daalt met het waterpeil en de afmeerlijnen van het schip blijven vast. In Rotterdam was de geplande ligplaats aan de drijvende steiger in de jachthaven "De Rotterdamsche Admiraliteit" toen we aankwamen nog niet vrij en moesten we afmeren aan de betonnen havenmuur. Dus voor de eerste maal voor ons zonder drijvend steiger. De oplossing ligt in lange touwen.

Ofwel hangt het schip in een lange tross aan de achterzijde en een  lange voorspring, of wanneer de stroom omkeert in een lange tross aan de boeg en een lange achterspring. Als de trossen aan de buitenrand van het schip tegenover de kade worden vastgemaakt, trekken ze het schip gelijkmatig tegen de kademuur. De Dagens 2 schommelde zo 2,4 meter op en neer in de ritme van de getijden.

Altijd iets te knutselen aan boord

Als het past en er geen verdere activiteiten op het programma staan, bemoeien we ons met het fysieke welzijn van ons schip. Schuur hier een beetje roest weg, maak schoon en verf een paar velden tussen de spanten opnieuw. Na 10 jaar is het achterterras opnieuw geverfd met vuurgehard zilverzand om uitglijden te voorkomen. De vilten voering op het wrijfhout (rompbescherming) moest worden verlijmd of vernieuwd. Een voorruit moest worden gereviseerd. Soms was er weer wat water uit het verwarmingscircuit verdampt en moest het worden bijgevuld omdat de warmtewisselaar voor het warme water anders niet werkte.

Een druipende kraan op de wastafel kon niet worden gedicht en moest worden vervangen. De zwemtrap was wat kort voor onze reling en moest verlengd worden met spijlen en opstapplanken. Nu kunnen we comfortabel vanaf het schip het water in en er weer uit klimmen.

Er is altijd iets te doen, toch? Nu en dan vragen nieuwsgierige landrotten ons of het leven aan boord alleen voor twee niet saai zou zijn.

 

 

Met vriendelijke groeten

 

 

www.dagens2.ch

(het laatste nieuws van ons vinden jullie onder
"Aktuelles auf Blogspot")

Op 4 October 2020 aan boord van Dagens 2 in Jachthafen Kudelstaart

 
 

Van 2 oktober 2020 tot 1 april 2021 liggen we met Dagens 2 in de Jachthaven in Kudelstaart en zijn daar in de wintermaanden te vinden onder het adres:

Heinz und Bernadette Gubler
aan boord van Dagens 2
c/o
Jachthaven Kudelstaart
Kudelstaartseweg 226
1433 GR Kudelstaart
Niederlande

Onze mail- en web-adressen blijven onveranderd:

heinzgubler@aol.com

bernadette.gubler@bluewin.ch

http://www.dagens-2a.blogspot.com/

www.dagens2.ch

 

 

  terug naar de top van de pagina